(อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

ผมเล่นเกมส์ไฟนอลฯมาก็หลายปีดีดัก ตอนเล่นก็หาแต่ความสำราญใจไม่ค่อยได้ประโยชน์อะไรเท่าไหร่และไม่ได้พยายามหาสาระอะไรจากมันมาก แต่อยู่มาวันหนึ่ง (ซึ่งไม่รู้วันไหน) ผมก็รู้สึกตะหงิด ตะขิดตะขวงใจว่าเกมนี้มันมีอะไรบางอย่าง เลยย้อนไปดูรายละเอียดของภาคเก่าๆที่เคยเล่่นมา (9,10และ12) ก็พบว่าตัวเอกของไฟนอลทั้งสามภาคนี้มันทำอะไรเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือ พวกเขาทั้ง 6 คนได้กระทำปิตุฆาต แปลเป็นไทยอีกรอบคือ พวกมันฆ่าพ่อของตัวเอง

ในภาค 9 ซีดาน ซึ่งเป็นมนุษย์ดัดแปลง (Genome) ที่ถูกสร้างโดย การ์แลนด์ ดังนั้นการ์แลนด์จึงถือเป็นพ่อของซีดาน เขาได้จัดการการ์แลนด์ในโลกเทอรา แน่นอนว่า คุจา ตัวร้ายของภาคนี้ก็เป็นคนที่จัดการปลิดชีพการ์แลนด์ด้วยเช่นกัน
อีกกรณีหนึ่ง บาคู ซึ่งถือเป็นพ่อบุญธรรมของซีดานก็ถูกจัดการเช่นกัน เพื่อที่เขาจะได้แสดงให้บาคูเห็นว่าเขาเก่งพอที่จะไปช่วยการ์เน็ตด้วยตนเอง

ภาค 10 ทีดัส ซึ่งเกลียดชังพ่อมาตั้งแต่ไหนแต่ไรเพราะเขาคิดว่าพ่อคือคนที่แย่งความรักของแม่ไปจากเขา ในตอนจบ เขาก็ได้ฆ่าพ่อของเขาตามความตั้งใจ (หรือเปล่า?) ทางฝั่งตัวร้าย ซีมัวร์ ซึ่งก็น่าจะเกลียดชังพ่อของตนเช่นกันเพราะถูกเนรเทศไปอยู่ที่ Baaj Temple และแม่ของเขาก็ตรอมใจตายกลายเป็นมนต์อสูร Anima ด้วยความแค้นและความทะเยอทะยาน เขาได้ฆ่าพ่อของเขาเพื่อดำรงตำแหน่งผู้นำของชาวกวาโด

ภาค 12 บัลเทียร์ พระเอกของเรื่อง ได้หนีจากการเป็นจัดจ์,จากการผลักดันของดอกเตอร์ซิดพ่อของเขา,มาเป็นสลัดอากาศและเปลี่ยนชื่อใหม่ บัลเทียร์ได้ฆ่าพ่อของเขาที่ประภาคาร อีกด้านหนึ่ง เวน โซลิดอร์,เพื่อที่จะครองตำแหน่งผู้นำอาเคเดีย,ก็สังหารพ่อที่ป่วยใกล้ตายอยู่แล้ว ซึ่งทำให้ผมสงสัยขึ้นไปอีกว่าผู้สร้างตั้งใจเน้นเรื่องปิตุฆาต เพราะปล่อยให้ป่วยตายไปก็ได้

จาก 6 กรณีที่ผ่านมาผมก็ยังหาข้อสรุปที่ถูกใจไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมมีคนที่สงสัยอยู่คนหนึ่ง "มันน่าจะมีอะไรเกี่ยวกับซิกมุนด์ ฟรอยด์"

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

กรณีการ์แลนด์-ซีดาน/คุจา ถึงเป็นผู้สร้าง แต่ผมว่าสถานะของการ์แลนด์ยังห่างไกลจากคำว่าพ่อ ที่มีความหมายและความนัยแฝงมากมายนะครับ อยากรู้เหมือนกันว่าการ์แลนด์ได้ทำอะไรกับสองคนนั้นในอย่างที่พ่อคนเค้าทำกันมั่ง....

กรณีบาคู-ซีดาน นั่นเป็นแค่การทดสอบฝีมือ ไม่ใช่การฆ่าเน้อ

กรณีเจคท์-ทีดัส ทั้งสองเป็นพวกปากแข็งด้วยกันทั้งคู่ เจคท์ก็รักทีดัส ทีดัสก็รักเจคท์ แต่ทั้งสองก็เป็นพวกแสดงความรู้สึกไม่เก่ง ออกแนวคุยกันด้วยกำปั้นจะรู้เรื่องกว่า ทีดัสอาจต้องสังหารเจคท์ แต่นั่นก็เป็นการทำตามหน้าที่ และทำตามความตั้งใจของตัวเจคท์เอง... ตัวเขาเองก็ไม่เต็มใจที่จะทำ แต่เขารู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่มีเขาคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้ และเขาจำเป็นต้องทำ สุดท้ายแล้วทีดัสก็ร้องไห้จากการจากไปของเจคท์ และเขายังบอกอีกว่าเขาภูมิใจที่สุดที่ได้เป็นลูกของนักบลิทซ์บอลในตำนานคนนี้....

กรณีจิสคัล-ซิมอร์ ซิมอร์อาจจะรังเกียจพ่อของตน แต่ประเด็นสำคัญที่ทำให้เขาสังหารพ่อของตนก็คือความกระหายในอำนาจครับ... เดิมทีแล้วพวกกัวโด้นั้นไม่ค่อยต้อนรับมนุษย์อย่างแม่ของซิมอร์ รวมทั้งพวกลูกครึ่งอย่างซิมอร์ซักเท่าไหร่.. ดังนั้นแม่ของซิมอร์จึงยอมอุทิศตัวเป็น Fayth ของซิมอร์เพื่อให้ลูกชายของเขาได้มาซึ่งพลังอันยิ่งใหญ่ เผื่อว่าพลังนั้นจะช่วยทำให้ผู้คนที่รังเกียจในซิมอร์ ยอมรับและเห็นความสำคัญของซิมอร์ขึ้นมาบ้าง น่าเสียดายที่การเสียสละของคุณแม่ ทำให้ซิมอร์กลายเป็นคนที่มีความฝังใจว่า มนุษย์จะยอมรับเฉพาะผู้ที่มีพลังอำนาจเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไขว่คว้าหาพลังอำนาจอย่างบ้าคลั่ง จนเพี้ยนจัดถึงขั้นไปฆ่าพ่อตัวเอง... ก็ต้องเรียกว่าแบ็คกราวด์ชีวิตมันทำให้คนเราเดินไปในทางที่ผิดแหละครับ

กรณีเวน-จักรพรรดิกรามิส เวนมันเพี้ยนครับ....ปล่อยมัน

กรณีบัลแฟรย์-ซิด ตอนซิดกำลังจะตายบัลแฟรย์ได้แต่ยืนงงๆ ไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ทำสีหน้าตกตะลึง เป็นกังวล ทำตัวไม่ถูก... ปล่อยให้ซิดด่าอยู่อย่างงั้น ก็ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่าบัลแฟรย์มันเป็นอย่างที่ซิดพูดจริงๆ อยากจะหนี แต่ก็ไม่ยอมหนีให้สุด มัวแต่ทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ ก็เลยเป็นแบบที่เห็น อืม....ก็เพราะเขาไม่ใช่พระเอกนี่เนอะ ตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องเขาถึงไม่มีพัฒนาการขึ้นมาเลย ตอนจบภาค RW ถึงคิดได้แล้วเอาดอกไม้ไปเยี่ยมหลุมศพซิดด้วยกันกับฟราน...

จากกรณีทั้งหมด...ผมสรุปได้ว่า สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมครับ....= ="

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

เล่นแค่ภาค 10 ภาคเดียว ...

เห็ฺนด้วยกับ คุณBon นะ
ไม่ใช่ว่า Tidus ฆ่า Jecth เพราะความเกลียดชังในวัยเด็กอย่างเดียว มันเป็นหน้าที่ มันเป็นความจำเป็น และเป็นความต้องการของผู้เป็นพ่อเอง
ผมว่าเป็นการดีเสียอีก เพราะหากไม่ฆ่า Jecth แล้ว ... Yu Yevon ก็จะยังบงการตัวเขาต่อไป ฆ่าึและทำลายล้างต่อไปเรื่อยๆ

สุดท้าย ทั้ง Tidus และ Jecth ต่างก็ยอมรับในกันและกัน เข้าใจกันในที่สุด

ตอนผมเล่นภาคนี้ใหม่ๆ ตอนที่ได้ฟังบทสนทนาของ Tidus กับ Yuna ที่ดินแดนอันห่างไกล
ผมก็แอบคิดนะ "นี่มันทฤษฎีลูกชายที่รักแม่จะเกลียดพ่อ ของ ฟรอยด์ นี่หว่า" 5555+

แต่ผมก็รู้สึกนะว่าตัวละครภาคนี้ Back Ground ของตัวละครแต่ละตัวทำได้แน่น สมจริง มีเหตุผลมากๆ
และมีหลักจิตวิทยารองรับการกระทำที่มาจากผลของ BG นั้่นๆด้วย

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

กรณีอื่น บอนตอบไปแล้ว เมนท์เพ่มเติมคล้ายๆกัน

การ์แลนด์กับคุจา ให้อารมณ์เหมือนผู้สร้างกับสิ่งทดลอง เหมือนโฮมุนครุสตัวนึง จะมีอาการทางจิต โดนทอดทิ้งจนเพี้ยนเบี่บงเบนทางเพศก็เป็นเรื่องที่ต้องเข้าใจ (เหมือนออกทะเล)
ซีดานบาคู คือการทดสอบฝีมือ ไม่ใช่ฆ่าแกง อันนี้ไม่เข้าใจว่าอ่านใจความในเกมผิดไปรึเปล่า

ทีดัส เจคท์ คำที่จะนิยามพ่อลูกคู่นี้ได้กระชับที่สุดคือ "ซึนเดเระทั้งคู่" ไอ้ด้วยความที่เป็น ช แล้วไม่อยากแสดงออกให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองน่ะรักแต่ไม่บอก เพื่อรักษาฟอร์มต่อหน้า ความจริงแล้วทั้งสองคนเหนียวแน่นไม่แพ้ยูน่าบลาสก้า ที่ต้องฆ่าเจคต์ เพื่อไม่ใช่เพราะความแค้น และเจคต์ก็ไม่ได้ตายจริงๆ ยังไงทั้งคู่ก็เป็นความฝันอยู่แล้ว

เวน กับ กรามิส ในธีมภาค12ของอาร์เคเดีย ผู้เล่นอาจจะรู้สึกได้ถึงการนำกลิ่นอายของโรมันเข้ามาใช้ อย่าง ผู้นำที่ตั้งตัวขึ้นมาเป็นจักรพรรดิ มีสภาเซเนท การนำทัพออกรุกรานเพื่อแผ่ขยายอำนาจ ฯลฯ ตรงที่เวนกำจัดกรามิส ผมนึกถึงคอมโมดัสที่สังหารมาร์คัสออเรเลียสมาก ไม่รู้ว่าได้แรงบันดาลใจมาด้วยรึเปล่า

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

คนอื่นๆมีความจำเป็นต้องทำครับครับยกเว้ยเจ้าเวน

เวนพฤติกรรมมันก็เหมือนชื่อแหละครับ เวรจริงๆ การปลดแอกมนุษย์ให้หลุดพ้นจากพระเจ้าผมว่ามันเอามาอ้างมากกว่า
เพราะมันกะจะเอาพลังของพระเจ้ามาให้ตัวเองเป็นพระเจ้าเสียเอง และมนุษย์ก็ต้องเข้าสู่สภาวะเดิมแค่เปลี่ยนตัวพระเจ้า
เท่านั้น เรื่องการฆ่าพ่อนั้น เพราะเวนไม่เหลือความเป็นคนไปแล้วน่ะครับ

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

คนอื่นก็มีคนพูดไปหมดแล้ว

เรื่องของเวน ความจริงแล้วในประวัติศาสตร์โลก ถึงคนธรรมดาทั่วไปจะไม่ค่อยฆ่าพ่อตัวเอง
แต่กับเจ้าชายที่ฆ่าพ่อตัวเองเพื่อแย่งบัลลังก์นั้นเป็นเรื่องปกติมากครับ

ในสมัยก่อน เราต้องยอมรับว่าคนที่เป็นกษัตริย์นั้นมีนางสนมเป็นจำนวนมากจริงๆ
พอมีภรรยามาก มีลูกมากเกินไป ความใกล้ชิด สนิทสนม ลูกเลยไม่ค่อยได้สัมผัสความรักของพ่อซักเท่าไหร่
(ถ้าพระราชามีลูก 750 คน คงมีลูกแค่บางคนเท่านั้นแหละที่พออุ้ม เลี้ยงดู สอนสิ่งต่างๆ)
โดยเฉพาะลูกที่มีความสามารถ แต่ดันไปเกิดกับนางสนมที่ไม่เป็นที่โปรดปราน คนพวกนี้มีโอกาสสูงที่จะจัดการพ่อตัวเองครับ

เรื่องเขียนบทให้พ่อของเวนป่วยตาย มันก็เป็นไปได้ แต่ถ้านับตามลำดับแล้ว เวนยังมีพี่ชายอีกสองคน
ที่จะได้ครองบัลลังก์ก่อนตัวเอง ดังนั้นต่อให้พ่อของเวนป่วยตาย เวนก็ต้องทำตัวเลวฆ่าพี่อยู่ดีครับ (ถึงจะดูไม่เลวเท่าก็เถอะ)

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

ไม่ใช่แม้แต่ประวัติศาสตร์ แม้แต่ตำนานเทพเจ้าอย่าง ปกรณัมกรีกเองก็มีเรื่องทำนองนี้หลายต่อหลายครั้ง ตั้งแต่ยุคเทพบิดร เทพร่างยักษ์ไทตันมาจนมหาเทพซีอุสก็มีการต่อสู้กันระหว่างพ่อ-ลูกเพื่อแย่งชิงอำนาจด้วยกันทั้งนั้น (ขนาดเป็นเทพเจ้านะนั่น)

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

เป็นจุดสังเกตุที่น่าสนใจนะครับ ผมเองก็เล่นๆ พอรู้เนื้อเรื่องของไฟนอลภาคที่ว่าๆ มาอยู่แล้ว แต่ไม่เคยเอะใจจุดร่วมอะไรตรงนี้เลย

เดี๋ยวมารอดูภาค 13 กันดูครับว่าจะมีมุขนี้อีกหรือไม่อย่างไร

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

จริงๆ ถ้านับแค่ "เกลียจพ่อ" ละก็ จะมีรีโนอา อีกคนใช้มะ??? = ="

แต่เอาจริงๆ แล้ว ไฟนอล มันก็ไม่ต้องการให้คนเล่นบ้าถึงขั้นไปฆ่าพ่อตัวเองตามเนื้อเรื่องหรอกครับ เพราะงั้น มันต้องมีเหตุผลสิ = ="

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

ซิกมุนด์ ฟรอยด์ อธิบายแนวคิดเรื่องปมปิตุฆาต (Oedipus complex) ไว้ว่า "บุคคลแรกที่เราที่เกิดความรัก(แบบลึกซึ้ง)คือแม่ และบุคคลแรกที่เราจะเกลียดชัง พร้อมทั้งอยากที่จะฆ่ามากที่สุดก็คือพ่อของเราเอง" [1] เขากล่าวว่ามันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ทุกคน (ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงก็จะตรงข้ามกัน) ความรู้สึกเหล่านี้จะเกิดขึ้นในตอนเด็ก แต่คนส่วนมากเมื่อโตขึ้นก็จะหายไป

อนึ่ง ชื่อ Oedipus นั้น ฟรอยด์ก็ได้นำมาจากตำนานกรีก ซึ่งตัวละครชื่อ Oedipus ได้ฆ่าพ่อซึ่งเป็นกษัตริย์ !! และแต่งงานกับแม่ตนเอง

จากฟรอยด์ กรณีที่ชัดเจนที่สุดที่ผมเห็นคือ กรณีของทีดัส ในตอนที่เกมย้อนอดีตไป เมื่อเวลาที่เจคช์กลับมา แม่ของเขาก็จะใช้เวลาทั้งหมดอยู่กับเจคช์ และเมื่อเจคช์หายตัวไป เธอก็ซึมเศร้าไม่สนใจลูกชายเลย มันเหมือนกับว่าทีดัสโดนแย่งความรักไป นั่นทำให้เขาเกลียดพ่อ (assume ได้ว่าเขารักแม่เอามากๆ) แน่นอนว่าเมื่อเขาโตขึ้นก็เข้าใจอะไรได้มากขึ้น แต่ความเกลียดนั้นยังคงอยู่โดยฝังตัวอยู่ในจิตใต้สำนึก อย่างที่หลายคนบอกเอาไว้ว่าการฆ่าเจคช์ในตอนจบเป็นไปเพราะความจำเป็น แต่ผลพลอยได้ก็คือการทำตามปมปิตุฆาตของฟรอยด์

สำหรับซีมัวร์ ผมไม่ทราบว่าเขารู้สึกอย่างไรกับพ่อ ได้แต่เดาเอาว่า ในตอนที่ยังเป็นเด็กนั้นเขาเกลียดพ่อ เพราะพ่อไล่เขากับแม่ออกจากบ้าน และการที่แม่ได้กลายเป็น Anima เพื่อให้พลังกับเขา นั่นตีความได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของ "การแต่งงานกับแม่"

สำหรับอีกสองภาคที่เหลือ ทฤษฎีของฟรอยด์ดูเหมือนว่าจะเอามาใช้ไม่ได้ เพราะ ซีดาน,คุจา,บัลเทียร์และเวนไม่มีแม่

หรือว่ามี ?

อ้างอิง
[1] http://en.wikipedia.org/wiki/Oedipus_complex#cite_ref-4

ปล. เรื่องของซีดานกับบาคูนั้น ผมเข้าใจครับว่ามันไม่ได้ฆ่าแกงกัน แต่เป็นการตีความของผมเองว่าเหตุการณ์นั้นเป็นสัญลักษณ์แทนการฆ่า

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

ทฤษฏีนั้น มีข้อโต้แย้งจากนักจิตวิทยาอื่นๆ เยอะเหมือนกันครับ ผมเองก็เป็นคนนึงที่อ่านแล้วไม่เห็นด้วยกับทฤษฏีอันนี้ของเฮียซิกเอาซะเลย

ประมาณว่า เด็กผู้ชาย จะอยากครอบครองและ "มีเพศสัมพันธุ์" กับแม่ของตน ทำให้มองพ่อเป็นศัตรูที่ต้องกำจัดและขึ้นแทนที่
เด็กผู้หญิงก็คล้ายๆ กัน แต่จะอยากกับพ่อ และกำจัดแม่แทน

Re: (อาจไม่ใช่บทความ) ไฟนอลแฟนตาซีกับปิตุฆาต

อ่านมาฆ่าบาคู งงเลยค่ะ

เหวอ ๆๆ